Φεβρουάριος 12, 2020

Ο δημιουργός των λαμπραντούντλ μετανιώνει: «Άνοιξα το κουτί της Πανδώρας»

Όταν ο 90χρονος Wally Conron δημιουργούσε τη νέα ράτσα λαμπραντούντλ (σ.σ. διασταύρωση λαμπραντόρ με πούντλ) για καλό σκοπό το 1989, δεν είχε φανταστεί πως ίσως… άνοιξε τον ασκό του Αιόλου.

Σήμερα, ο δημιουργός της ράτσας αυτής μετανιώνει, διότι «άνοιξε το κουτί της Πανδώρας και άφησε ελεύθερο το τέρας του Φρανκενστάιν». Αυτό που τον στενοχωρεί περισσότερο είναι πως, σύμφωνα με τον ίδιο, ουσιαστικά έδωσε το ελεύθερο σε «ανήθικους και αδίστακτους ανθρώπους» να διασταυρώνουν ράτσες σκύλων, χωρίς να λαμβάνουν υπόψιν τα προβλήματα υγείας που θα έχει ο σκύλος.

Η πλειονότητα των λαμπραντούντλ «είναι τρελή ή έχει κάποια κληρονομική ασθένεια», ενώ υγιή σκυλιά της συγκεκριμένης ράτσας, είναι πραγματικά σπάνια, σύμφωνα με τον Conron.

Ο ίδιος πιστεύει πως οι άνθρωποι το έχουν παρακάνει με τις διασταυρώσεις και δεν ενδιαφέρονται για το γεγονός ότι στο μέλλον οι σκύλοι θα έχουν προβλήματα υγείας, τα οποία θα περνάνε από γενιά σε γενιά.

Πώς δημιουργήθηκαν τα λαμπραντούντλ
Ο αρχικός σκοπός του Wally Conron ήταν να βοηθήσει μία τυφλή γυναίκα στη Χαβάη, η οποία χρειαζόταν σκύλο – οδηγό, αλλά ο σύζυγός της ήταν αλλεργικός.

Αφού λοιπόν ζευγάρωσε ένα λαμπραντόρ με ένα πούντλ, γεννήθηκαν τρία κουτάβια. Το ένα από αυτά αποδείχθηκε πως δεν επηρέαζε την αλλεργία του άνδρα κι έτσι στάλθηκε στη Χαβάη για να βοηθήσει την τυφλή γυναίκα.

Όταν ο Conron είδε πως κανείς δεν ενδιαφερόταν να υιοθετήσει τα άλλα δύο σκυλάκια, ζήτησε από τμήμα δημοσίων σχέσεων στη δουλειά του να διαδώσουν την τότε νέα ράτσα και λίγο καιρό μετά, τα λαμπραντούντλ έγιναν διάσημα τόσο στην Αυστραλία, όσο και σε άλλες χώρες.

Βρετανός ειδικός στη συμπεριφορά των αγαπημένων κατοικίδιων, δήλωσε στο CNNi ότι «(οι άνθρωποι) διασταυρώνουν ράτσες στα τυφλά και αλλάζουν γονίδια χωρίς να έχουν τις απαραίτητες γνώσεις».

Τονίζει μάλιστα, ότι φυσικά και δεν έχει κανένα πρόβλημα με τα ημίαιμα σκυλιά, αλλά με τους ανθρώπους που δεν δίνουν μεγαλύτερη έμφαση στην υγεία τους.

Κοινοποίηση:
Tags: