Φεβρουάριος 6, 2019
||||| 0 0 |||||
82

Μήπως φταις κι εσύ που δεν καταλαβαίνει; Δες εδώ τα συχνότερα λάθη που κάνεις στην εκπαίδευση.

Η πιο συχνή απορία που έχουν οι κηδεμόνες σκύλων είναι σε ποια ηλικία αρχίζει ένα κουταβάκι να εκπαιδεύεται;

Η απάντηση είναι: «Αμέσως μόλις έρθει στο σπίτι!»
Δυστυχώς, οι κηδεμόνες ανησυχούν περισσότερο για τα αξεσουάρ και τις λιχουδιές που πρέπει να αγοράσουν για το κουταβάκι τους και δίνουν πολύ λιγότερη σημασία στην εκπαίδευσή του, με αποτέλεσμα να μην τον καθοδηγούν σωστά (ή και καθόλου), προκαλώντας έτσι διάφορα προβλήματα στη σχέση τους μαζί του.
Η εκπαίδευση του σκύλου ξεκινάει από την πρώτη στιγμή που θα βρεθεί στον χώρο που ζούμε. Εάν υποθέσουμε ότι αυτό έγινε με σωστούς όρους τότε μιλάμε για ένα κουτάβι δυο μηνών που θήλασε και απογαλακτίστηκε ομαλά.
Πολλοί παραπονιούνται ότι το σκυλί τους δεν είναι έξυπνο, δεν καταλαβαίνει τις εντολές και ότι είναι αδύνατον να εκπαιδευτεί. Μήπως, όμως, φταίμε και εμείς λίγο; Οι πρώτες εβδομάδες λοιπόν μετά την απόκτηση του κουταβιού σας είναι οι πιο κρίσιμες ώστε να επηρεάσετε τον μελλοντικό τρόπο συμπεριφοράς του σκύλου σας. Χωρίς την παρέμβασή σας, το κουτάβι θα μάθει πράγματα αλλά όχι αυτά που θα θέλατε.
Για αυτούς τους λόγους, δείτε εδώ τα συχνότερα λάθη που κάνουν νέοι κηδεμόνες στην εκπαίδευση:

1. Βιασύνη
Συνήθως έχουμε μεγάλες προσδοκίες και ανυπομονησία για άμεσα αποτελέσματα. Όμως η εκπαίδευση είναι μια μακρόχρονη διαδικασία, η οποία απαιτεί επαναλήψεις και δεν έχει ποτέ τέλος. Απαιτεί υπομονή και συντήρηση.

2. Ασυνέπεια
Για να μπει σε πρόγραμμα ο σκύλος μας, θα πρέπει να τηρούνται πάντα -και απ’ όλα τα μέλη της οικογένειας- οι κανόνες που θεσπίσαμε. Έτσι ο σκύλος θα αισθάνεται σιγουριά και ασφάλεια, έχοντας σταθερά δεδομένα για το τι επιτρέπεται και πότε. Οι σκύλοι αγαπούν τη ρουτίνα.

3. Εκνευριζόμαστε εύκολα και τον διορθώνουμε συνέχεια.
Στα πρώτα βήματα θα πρέπει να του δείξουμε ποιο είναι το ζητούμενο. Οι συμπεριφορές που επιβραβεύονται είναι αυτές που θα επαναληφθούν. Εμείς, αντίθετα, παραμελούμε την επιβράβευση της καλής συμπεριφοράς και επικεντρωνόμαστε στο να μαλώσουμε τη λάθος. Ο σκύλος δεν ξέρει τι θέλουμε απ’ αυτόν.

4. Αγνοούμε τις ανεπιθύμητες συμπεριφορές, ελπίζοντας πως θα εξαφανιστούν με μαγικό τρόπο.
Ο σκύλος δεν θα σταματήσει από μόνος του να πηδάει, να μασουλάει δικά μας πράγματα, να μας δαγκώνει όταν παίζει ή να κλέβει. Για να αλλάξουν αυτά, πρέπει να επιλύσουμε ένα-ένα τα προβλήματα.

5. Φωνάζουμε το σκύλο μας και, όταν έρχεται, τον «τιμωρούμε».
Τρέχει και παίζει ελεύθερος, τον φωνάζουμε, έρχεται και τον «τιμωρούμε» κάνοντας κάτι που δεν του αρέσει – για παράδειγμα, τον δένουμε και φεύγουμε. Τον καλούμε για να τον κάνουμε μπάνιο, να τον ψεκάσουμε με σιτρονέλα ή να τον μαλώσουμε για μια αταξία. Και μετά απορούμε γιατί είναι γενικά τόσο απρόθυμος να έρθει.

6. Επιβραβεύουμε τη λάθος συμπεριφορά.
Συχνά, μάλιστα, δεν καταλαβαίνουμε καν ότι το εκλαμβάνει σαν επιβράβευση όταν τον χαϊδεύουμε επειδή τρόμαξε ή του ανοίγουμε επειδή γαβγίζει ή τρέχουμε κοντά του επειδή κλαίει μόνος του. Ακόμα και το μάλωμα σε κάποιες περιπτώσεις είναι λάθος, γιατί η αρνητική προσοχή μπορεί για το σκύλο να είναι προτιμότερη από την αδιαφορία, σημάδι, δηλαδή, ότι με αυτόν τον τρόπο του δίνουμε σημασία και ασχολούμαστε μαζί του.

7. Η βόλτα τελειώνει μόλις λερώσει.
Με το που τελειώσει με τις ανάγκες του, κάνουμε αναστροφή και σπίτι. Όμως το μόνο που καταφέρνουμε έτσι είναι να καθυστερεί να λερώσει, καθώς θα σημάνει γι’ αυτόν το τέλος της πολυπόθητης βόλτας.

8. Τιμωρούμε τα «ατυχήματα».
Βάζουμε τη μύτη του στις ακαθαρσίες που έκανε μέσα στο σπίτι ή τον τρομάζουμε με μια εφημερίδα, γιατί έτσι ακούσαμε ότι πρέπει. Τελείως λάθος κίνηση. Αυτό θα τον μπερδέψει και θα νομίζει ότι δεν θέλουμε να λερώνει μπροστά μας ποτέ, ούτε καν στο σωστό μέρος. Ως αποτέλεσμα, θα περιμένει να μείνει μόνος για να λερώσει ή θα τρώει τις ακαθαρσίες του, για να μην τις ανακαλύψουμε. Στην πραγματικότητα, το πρόβλημά μας δεν είναι ότι ανακουφίστηκε, αλλά το σημείο όπου έγινε. Επικεντρωνόμαστε λοιπόν στο σωστό μέρος και επιβραβεύουμε τις επιτυχίες.

9. Μαλώνουμε με καθυστέρηση – εκτός χρόνου.
Γυρνάμε σπίτι και ανακαλύπτουμε μια ζημιά, ένα «ατύχημα» λερώματος ή οτιδήποτε άλλο μη επιθυμητό και εκνευρισμένοι τον μαλώνουμε αυστηρά. Ο σκύλος δεν έχει τη δυνατότητα να κάνει τη σύνδεση όταν έχει παρέλθει τόση ώρα. Απλώς μας θεωρεί ανισόρροπους, αφού, ενώ μας καλωσορίζει με χαρές, εμείς είμαστε αγριεμένοι.

 

 

10. Δίνουμε τις εντολές φωνάζοντας.
Επειδή ο σκύλος δεν ανταποκρίνεται στα λεγόμενά μας, εκνευριζόμαστε και αρχίζουμε να του φωνάζουμε. Οι πιθανότητες να μάθει έτσι Ελληνικά είναι όσες κι εμείς να καταλάβουμε τα Κινεζικά επειδή κάποιος μας τα φωνάζει ξανά και ξανά. Έτσι, θα καταλήξει να μας φοβάται ή θα συνηθίσει να υπακούει τις εντολές μόνο στα φωναχτά, και μάλιστα επαναλαμβανόμενα.

Κοινοποίηση: